اولشه.مزاحم نمیشم.بخونید.

خ مدیر(Alexis):آروم-آروم-آروم-آروم-آروم....و آروم.خفن محجبه.سینگل.معمولا کسی

اونو بیرون از دفترش نمیبینه این طور که به نظر میرسه فقط شبا میاد بیرون و معمولا از میوه

درخت مانگو تغذیه میکنه و دارای دو بال نازک سیاه رنگه...هی کی این خفاشو به جای مدیر

به ما قالب کرده؟

آل کاپون(معاون):خونخوار در حد اتیلا-توانایی جیغ زدن با فرکانس فرا صوت-علاقه عجیبی

به گیر دادن به دانش اموزانی که ابرو دود میدن داره-خیلی خیلی خیلی فشن(توضیحات:

وقتی کفش پاشنه ۵ سانی میپوشه تازه قدش به دستگیره در میرسه)

جان کوچیکه(معاون):این یکی خیلی باحاله.وقتی میخواد حرف بزنه دستاشو عین تهی اف ام

تکون میده.چادر از سرش کنده نمیشه.وقتی میخواد کسی رو از بلند گو پیج کنه یه طوری

میکروفون میگیره دستش انگار میخواد کنسرت بر گذار کنه.وقتی هم میخواد بگه خانوما

خسته نباشید بفرمایید کلاس اون چشمو چال مقعرش فقط منو وسط حیاط میبینهو دیگه

اینکه شاگردا معمولا چیزی ازش نمیخوان چون کارتو که درست نمیکنه هیچ گندم بهش میزنه.

آنجل(معاون):واقعا آنجله.عین پروانه دور شاگردا میچرخه. مخصوصا اگه حالت ناجور باشه

نمیدونی چه صفایی بهت میده.همه صفاتش مثل مامانا میمونه حتی اینکه به زور میوه رو

خرما چپون میکنه توی دهنت.خلاصه..لاوه.

دبیر برنامه ریزی و مشاور مدرسه(راسو):دارای کثرت حرف شین-تنها کاری که خوب بلده

اینه که گندای مدرسه رو در مورد برنامه ریزی امتحانا و... رو با زبانی سلیس و شیرین ماست

مالی کنه.قدش تو مایه های آل کاپونه.و احتمالا بینی این شخص مورد اصابت ماهی تابه ای

چیزی قرار گرفته چون بدطور آب رفته-و تنها فرق این موجود با راسو اینه که دم نداره تا بالا

بگیره و برنامه های بی ادبی اجرا کنه.